مرکزی - اخبار

داوود کمانی، جانباز دفاع مقدس از روستای لکان شهرستان خمین، در این بخش از مصاحبه ویدیویی خود، از تلاش‌های مکرر برای اعزام به جبهه در سن کم و لحظه مجروحیتش در اوایل جنگ می‌گوید؛ روایتی از نسلی که با اصرار، التماس و عشق، راهی میدان خطر شد.

عبدالعلی تیغعلی، جانباز ۵۰ درصد دفاع مقدس، در این بخش از مصاحبه ویدیویی خود، از مسیری طولانی و پرمشقت می‌گوید؛ مسیری که از کودکی در روستا و سختی‌های خانواده آغاز شد، به جبهه‌های غرب و جنوب کشور رسید و با مجروحیت‌های متعدد و سال‌ها درمان و خدمت ادامه یافت.

عبدالله مولایی، جانباز ۶۰ درصد دفاع مقدس از شهرستان بروجرد، در این بخش از مصاحبه ویدیویی خود، از روزی سخن می‌گوید که خبر رحلت امام خمینی(ره) به روستایشان رسید؛ خبری که به گفته او، پس از فقدان مادرش، تلخ‌ترین و سنگین‌ترین خبر زندگی‌اش بود.

شهید "حبیب حسنی"، بسیجی ۱۹ ساله اهل دلیجان، که در نخستین اعزامش در فاو دچار موج انفجار شده بود، سرانجام در هجدهم دی‌ماه ۱۳۶۶ در عملیات پدافندی شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر و چشم به شهادت رسید. او پیش از آخرین اعزام به پدرش گفت: «یادت هست گریه می‌کردی و می‌گفتی کاش در رکاب امام حسین(ع) شهید می‌شدم؟»

شهید "بهروز روشن‌بین"، درجه‌دار ارتش و عضو لشکر ۲۱ حمزه، که یک‌بار در درگیری با دشمن ۳۷ جای گلوله خورده و پس از بهبودی دوباره به جبهه بازگشته بود، سرانجام در ۱۷ دی‌ماه ۱۳۶۶ و در حین مأموریت اعزام به خط مقدم فکه، بر اثر سانحه تصادف به شهادت رسید. هم‌سنگرانش می‌گویند: شب قبل از شهادت، آن‌قدر مصیبت امام حسین(ع) را می‌خواند و گریه می‌کرد که همه تعجب کردند.

شهید "سیدداود ذکریا"، گروهبان یکم لشکر ۱۶ زرهی قزوین که در روزهای انقلاب اسلامی با کمک به فرار سربازان از پادگان‌های رژیم پهلوی، نقش مؤثری ایفا کرد، سرانجام در شانزدهم دی‌ماه ۱۳۵۹ در نخستین روزهای جنگ تحمیلی و در عملیات نصر در منطقه هویزه به شهادت رسید.

شهید "هادی پسندیده"، بسیجی ۲۰ ساله، که در آستانه ۲۱ سالگی در عملیات «مطلع‌الفجر» به شهادت رسید، چنان زیر آتش گلوله و خمپاره سوخت که ۹ ماه طول کشید تا پیکرش شناسایی شود. او در آخرین نامه به برادرش نوشته بود: «مادر را دلداری دهید. نباشد که جلوی چشم دشمن اشک بریزند».

شهید علی‌اصغر داودآبادی، بسیجی ۱۷ ساله گردان امام حسین(ع) لشکر ۱۷ علی بن ابی‌طالب(ع)، که پدرش به عشق علی‌اصغر شش‌ماهه کربلا، او را به این نام خوانده بود، سرانجام در چهاردهم دی‌ماه ۱۳۶۵ و در عملیات کربلای ۴ در جزیره بوارین عراق به شهادت رسید. مادرش می‌گوید: «مانند همه مادران، مراقب بودم تا سالم و صالح باشد».

شهید "سعید شریفی" در وصیتنامه‌اش خطاب به ملت نوشت: «به یاد شهیدانی چون بهشتی، مطهری و رجایی باشید. مگر من از آنان بزرگ‌ترم که برایم ناراحت باشید؟» و تأکید کرد: «امام را تنها نگذارید و توطئه منافقین را در حلقومشان خفه کنید.»

شهید "علی خراسانی"، سرباز ژاندارمری که در اوج جنگ تحمیلی به خدمت مقدس سربازی اعزام شده بود، در دوازدهم دی‌ماه ۱۳۶۳ بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن بعثی در آبادان به فیض شهادت نائل آمد. او در وصیتنامه‌اش به خانواده نوشت: «پرچم سبزی بر سر در خانه برافراشته کنید و افتخار کنید که پسرتان شهید شده است.»